ابتدا از همه کسانی که در این مدت نظر دادن ممنونم.بالاخره تابستان هم تموم شد و باز سال تحصيلي جديد فرا رسيد.به همين دليل من فقط مي توانم هر هفته يك بار بروز كنم اما هر هفته سعي مي كنم با دستي پر خدمتتون برسم.
پس تا تابستان سال آينده هر هفته يك بار آپ مي كنم،اما اميدوارم اين وبلاگ را فراموش نكنيد.
خدانگهدار
آروين
اینجا روستایی در نزدیکی شهر کارانکاس (حوالی منطقه پونو واقع در 1300 کیلومتری جنوب لیما). شنبه شب. مردم دهکده خسته از کار روزانه در حال رفتن به سوی خانه های خود هستند. آسمان صاف و پرستاره است. هیچ کس از اتفاقی که در پیش است اطلاعی ندارد....
ادامه اين مطلب پر هيجان را بخوانيد...
ادامه مطلب
گوگل و بنیاد ایکس پرایز، برای کسانی که موفق شوند تا 9 مهرماه سال 1391 (31 دسامبر 2012) یک کاوشگر را روی ماه فرود آوردند و با استفاده از آن حداقل 500 متر حرکت کرده و تصاویر و فیلم هایی را در حجم یک گیگابایت به زمین ارسال کنند، یک جایزه 30 میلیون دلاری در نظر گرفته اند. این یک رقابت بین المللی بی سابقه است که توانایی دانشمندان و سرمایه گذاران تمام دنیا را در توسعه یک کاوشگر کم هزینه به مبارزه فرا می خواند.
ادامه مطلب را بخوانید...
ادامه مطلب
همکاري هابل و اسپيتزر براي کشف کهکشانهاي جوان
هابل و اسپیتزر در یک همکاری مشترک توانستند ۹ کهکشان بسیار جوان، کوچک و فشرده را در عالم جوان بعد از انفجار بزرگ کشف کنند. این کهکشانها از میلیونها ستاره ی جوان تشکیل شدهاند اما با این حال چندین هزار بار از کهکشان راه شیری ما کوچکتر هستند.
این تصویر را هابل در طول موجهای مختلفی تهییه کرده است و در آن هر رنگ نشاندهندهی مادهی خاصی است. تطبیق این تصویر با تصاویر تلسکوپ فضایی اسپیتزر باعث کشف این کهکشانهای جوان شد.
در تصاویر، نگاه هابل و اسپیتزر را به دوران کودکی کیهان میبینیم. زمانی که جهان تنها یک میلیارد سال سن داشت. در این زمان کهکشانهای کوچک بسیاری که پدید آمده بودند در شرایط خاصی با هم ادغام میشدند و کهکشانهای بزرگتر را میساختند.
هابل، ستارگان جوان آبی رنگی را در میان این کهکشانها آشکار کرده است که با واکنشهای هستهای که در مرکز آنها اتفاق میافتد٬ در حال تولید عناصر اولیهی کیهان هستند. سن این ستارگان جوان تنها چند میلیون سال است و به خاطر همین سن کم٬ به نظر نمیرسد که هنوز قادر به تولید کردن عناصر سنگین شده باشند. از سوی دیگر اسپیتزر نتوانست اثر خاصی از آنها ثبت کند زیرا بیشتر تابش آنها در طول موجهای پر انرژی است و در طول موج فروسرخ (که اسپیتزر قادر به دیدن آن است) تابش چندانی ندارند.
سه کهکشان از مجموعه ی کشف شده٬ اشکال منظمی ندارند و به صورت کشیده شده در کیهان دیده میشوند. علت این اشکال عجیب را می توان در کنشهای گرانشی بین این کهکشانهای جوان با هم دانست. زمانی که دو کهکشان با هم ادغام میشوند میتوانند چنین اشکالی بسازند.
منبع:مجله نجوم
بالاخره پس از مدتها فضاپیمای طلوع برای پرتاب به مرکز فضای کیپ کاناورال فلوریدا منتقل شد.امیدوارم این دفعه پرتاب شود...
فضاپیمای طلوع برای پرواز به پایگاه فضایی کیپ کاناورال در فلوریدا منتقل شد
موقعیت دیگری برای پرواز فضاپیمای طلوع پیش آمده است. سفری که قرار بود آذرماه سال 1382 انجام شود ولی تا به حال چند بار به تاخیر افتاده است. آخرین موقعیت برای پرواز طلوع، تیرماه امسال در نظر گرفته شده بود که به دلایلی چون آب و هوای نامناسب، مسائل ایجاد شده در دومین مرحله سوخت گیری موشک و... به تعویق افتاد. مجموع تاخیرهای صورت گرفته، تاکنون حدود 25 میلیون دلار به هزینه 500 میلیون دلاری فضاپیما اضافه کرده است. طلوع، روز سه شنبه گذشته به پایگاه فضایی کیپ کاناورال منتقل شد و انتظار می رود که این فضاپیما، سفر خود را به همراه یک موشک دلتا 2 در ساعت 7:25 صبح روز 4 مهرماه آغاز کند. فضاپیمای طلوع به منظور بررسی کمربند سیارک ها (منطقه ای میان مریخ و مشتری شامل صد هزار خرده سنگ) به طور عمومی و انجام تحقیقات بر روی دو سیارک وستا و سرس، به طور اختصاصی تدارک دیده شده است. از مشخصه های طلوع می توان به آنتن بزرگ، صفحات خورشیدی طویل، سه موتور یونی و... اشاره کرد. این فضاپیما پس از پیمودن مسافت 5 میلیارد کیلومتری در سال 1399 به وستا و در سال 1404 به سرس می رسد. سیارکی که شواهدی مبنی بر وجود آب، در زیر سطح آن وجود دارد. فضاپیمای طلوع طرحی مشترک میان چند سازمان فضایی بزرگ نظیر ناسا، آلمان، ایتالیا و... است. این فضاپیمای 1250 کیلوئی، حاوی لوح فشرده ای از نام 360000 نفری است که در این طرح ثبت نام کرده اند و اینک طلوع، نام آنها را به کمربند سیارک ها می برد.
منبع:آسمان پارس
اول از همه از غیبت طولانی ام متاسفم و از کسانی که تاکنون نظر دادند متشکرم.برای جبران یک مطلب جالب که شاید در آینده به واقعیت بپیوندد برای مطالعه شما می گذارم.امیدوارم استفاده کنید.
دانشمندان انگليسي با همكاري پژوهشگران همگداخت (fusion ) در حال طراحي سپرهاي دفع كننده پرتو هاي كيهاني هستند. ممكن است در آينده اين سپرها فضا پيماها را در خود بپوشانند و فضانوردان را در مقابل طوفانهاي اين پرتو هاي مرگبار محافظت كنند.
دكتر راث بامفورد ، پژوهشگر آزمايشگاه آكسفورد شاير مي گويد" تا زمانيكه مشكل محافظت در مقابل اين پرتو ها بر طرف نشود ، فضا نوردان در مسافرتهاي بين سياره اي با خطر مرگ روبرو خواهند بود.
ادامه مطلب را بخوانید...
ادامه مطلب
انسلادوس قمر زحل ، یکی از اسرار آمیز ترین قمر های منظومه شمسی است که هنوز دانشمندان موفق به حل بسیاری از معماهای آن نشده اند . یکی از این معماها که مدتهاست ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده ، یخ فشان های عظیم این قمر است .
عاملی باعث گرم شدن انسلادوس و در نتیجه ایجاد یخ فشان و آبفشان های عظیم در این قمر می شود ، ذرات یخ آبی که از این یخ فشان ها فوران می کند به مدار زحل می رود و گاهی نیز به حلقه های زحل می پیوندد.
ناسا تصمیم دارد تا در سال 2008 دوباره کاسینی را به سمت این قمر هدایت کند و تحقیقات خود را بر روی این این قمر ادامه دهد ، با توجه به اینکه کاسینی این بار باید از میان ذرات فوران کرده از یخ فشان ها به سمت انسلادوس حرکت کند ، مهندسان ناسا نگران هستند که مبادا برخورد کاسینی با این ذرات باعث صدمه دیدن دستگاه های حساس فضاپیما شود .
در 12 مارس 2008 کاسینی از فراز انسلادوس عبور خواهد کرد و در این عبور تنها 100 کیلومتر با سطح این قمر فاصله خواهد داشت .این عبور یک فرصت استثنایی برای دانشمندان محسوب می شود . دانشمندان می توانند به کمک کاسینی ترک های اطراف قطب جنوب انسلادوس موسوم به نوار ببر را به طور کامل بررسی کنند و از طرفی برای همیشه به جواب این سوال مهم پی ببرند که منشا این یخ آب ها در انسلادوس کجاست ؟
این عبور نزدیک هرچند می تواند فرصت فوق العاده ای را برای دانشمندان فراهم کند اما برای فضاپیمای کاسینی خطرناک محسوب می شود زیرا کاسینی باید از میان یخ فشان ها عبور کند . برخی از دانشمندان نگرانند که برخورد ذرات یخ باعث آسیب رساندن به دستگاه های بسیار حساس کاسینی شود .
دانشمندان تا کنون توانسته اند با استفاده از طیف نگار ماورای بنفش کاسینی میزان این ذرات و تراکم آن ها در زمان انجام ماموریت پیش بینی کنند. مطابق این پیش بینی احتمال برخورد ذرات با کاسینی 1 ذره از 500 ذره می باشد ، هرچند این پیش بینی امیدوار کننده است اما بازهم نگرانی ها ادامه دارد زیرا اگر اندازه ذره برخود کننده بزرگ باشد می تواند برای همیشه کاسینی را با مشکل موجه کند و این موضوع دوباره ریسک ماموریت را بالا می برد.
منبع:آسمان پارس
ادامه مطلب
اورانوس، نخستین سیاره مورد مطالعه ما به شمار می آید که مردم باستان آن را نمی شناختند. این سیاره زیبا در شرایط ایده آل با چشم غیر مسلح در آسمان دیده می شود. هر 42 سال یکبار، زمین و اورانوس به گونه ای نسبت به هم قرار می گیرند که در آن زمان می توان حلقه های اورانوس را از لبه مشاهده کرد. این یک رویداد استثنایی برای منجمان و سیاره شناسان است، زیرا آنها می توانند بدون هیچ مزاحمت نوری که حلقه ها ایجاد می کنند، به مشاهده دقیق اورانوس بپردازند. این رویداد در تاریخ 13 اردیبهشت ماه و 25 مردادماه قابل رویت بود، اما متاسفانه در زمان های اشاره شده خورشید در بین زمین و اورانوس قرار گرفت و امکان مشاهده اورانوس بدون حلقه را از همه گرفت! با این حال گروه های نجومی در سراسر جهان امید خود را از دست ندادند و حتی برخی توانستند از این رویداد عکسبرداری کنند. اولین تصویر متعلق به گروهی از دانشگاه برکلی بود. آنها در تاریخ 7 خردادماه با استفاده از دوربین فروسرخ نزدیک تلسکوپ کک 2 (که بر فراز قله موناکی در هاوایی قرار دارد) توانستند تصویری از اورانوس تهیه کنند که در آن تا حدی، حلقه ها محو شده بود. تلسکوپ فضایی هابل هم در تاریخ 23 مردادماه، نگاهی به اورانوس انداخت و تصویری مشابه نمای رصدخانه کک 2 تهیه کرد. فرصتی دیگر برای مشاهده این پدیده بی نظیر پیش آمده است. در 16 آذرماه امسال شما بار دیگر می توانید حلقه های اورانوس را از لبه مشاهده کنید. در آن زمان هیچ اثری از حلقه ها دیده نمی شود. فرصت بعدی برای مشاهده این رویداد 42 سال بعد خواهد بود ! پس زمان را از دست ندهید.
